امسال سال فَرَج است ، اگر بخواهیم
 سالها پيش مردي از ياران صديق امام صادق (ع) از ايشان پرسيد: متي الفرج؟ فرج و گشايش در چه زماني خواهد بود؟
امام صادق (ع) در پاسخ فرمود: آيا تو از كساني هستي كه اراده ي دنيا كرده اند؟
و امام چه پاسخ كوتاه و پر معنايي فرمود در جواب سؤالي كه امروز در ذهن بسياري از آدميان تداعي مي شود. كه چه زماني مولا و سرورمان گرد غربت و غيبت را از سيماي معصومشان كنار زده و خورشيد عالمتاب سيمايشان را متجلي خواهد نمود؟
آيا زماني خواهد آمد كه امام عصر (عج) چون شعله اي فروزنده در ميان ما بدرخشد و ما چون پروانه اي گرد وجودش طواف عشق دهيم؟ آيا زماني خواهد آمد كه چشم در چشم ملكوتي اش نظاره گر وجه الله باشيم و كعبه ي وجودش تكيه گاه دلتنگي هايمان باشد؟ و آيا ...؟
مبادا پاسخ تمام سؤالاتمان در درياي مواج دنيا زدگي مان نهفته باشد و تنها ساحل آرامشمان را در لذات مادي جستجو كنيم؟ مبادا امام زمان براي ظهور لحظه شماري كند و حجابي از دنيا زدگي چهره ي عالمتابش را از مقابل ما ربوده باشد. مبادا طوفان گناه و معصيت آبادي دلهايمان را ويران كرده و ما در خوابي عميق از غفلت زدگي و بي توجهي از چهار گوشه ي وجود خود نيز غافل باشيم؟
مبادا گلستان معنويتمان در شعاعي از ريا و ظاهرسازي پژمرده باشد وبه جاي گلهاي ايمان و عرفان در كوير وجودمان سرگشته ي خارهاي هوي و هوس باشيم؟
و چه نداي دل انگيزي ست كلام اميرالمؤمنين(ع) براي پاسخ به سؤالاتمان كه دواؤك فيك: داروي تو در وجود توست.
پس اي كاش همه ي ما علاج درد غيبت را در وجود خود جستجو كرده و بيماري گناه ونافرماني را با نوش داروي ايمان و تقوا درمان كنيم زخم كهنه ي يتيمي را با مرهم دعاي فرج تسلي دهيم و با روحي سرشار از معنويت و جسمي آماده به خدمت در انتظار مولايمان به سر بريم كه در اين صورت كلمه ي انتظار از صفحه ي روزگار محو شده و واژه زيباي وصال براي هميشه جايگزين آن خواهد شد.

   هیئت فعّالان ظهور- مشهد مقدّس